Vor guet fimf Johr isch kurz vor dr Fasnacht dr Mehmet mit synere Frau Ayshe, de zäh- und sibejährige Buebe Gölün und Aziz und em achtjährige Maitli Fatma uff Basel koo.

Am Fasnachtsmäntig hänn die drey Kinder bi Babbe und Mamme gstirmt, si solle mit ihne doch an Cortège go luege. Dr Mehmet und d Ayshe hänn zerscht nit esoo rächt welle si hänn unseri Sprooch kuum verstande und sich drum nit under d Lyt draut. Zletschtemänd hänn si aber em Wunsch vo de Kinder nimm kenne widerstoh und sinn mit ene an d Glorestrooss gstande.

Si hänn e bitz kuurlig drygluegt, wo die erschte Glygge verbykoo sinn. S Drummlen und Pfyffe isch ene gar gspässig vorkoo. Doch denn isch scho dr erschti Waage aazrolle koo. Acht Waggis mit risegroosse Nase und ere no greessere Schnure hänn wild geschtigguliert, Räppli saggwys uusgschittet, Mimösli, Däfeli und Orange verdailt.

Dr Gölün, dr Aziz und s Fatma hänn wie alli Kinder d Händ uffegstreggt, bittet und bättlet: Grieg y au en Orange!? Ain vo däne Waggis luegt uff si aabe, gseht der Mehmet und d Ayshe und denn isch s losgange: Fremdi Fötzel, Pagg, göhnd zrugg, won ihr härkoo sinn, und überhaupt, kaufet zerscht emool e Blaggedde. Dr Mehmet isch fassigslos do gstande, het nit verstande, worum und was dä Waggis schreyt. Er het numme gseh, ass em Gölün d Dräänen aabegloffe sinn und het en gfrogt, was er haig. Wo denn dr Aziz sym Babbe verzellt het, was dä Waggis gschraue het, isch dr Mehmet zerscht wie verstaineret do gstande. Dernoh het er syni Kinder gschnappt und isch mit ene haimeszue.

Er isch dief in sym Stolz droffe gsi, und s het en no lang beschäftigt. So ebbis soll syne Kinder nie meh bassiere, het er sich gschwore. Er het si drum in d Drummel- und Pfyfferstund gschiggt. Bi de Dammbuuren-Aafänger sinn au dr Enzo und dr Dragan gsi, wo mit em Gölün ins Bläsi in d Schuel gehn. Fascht jeedi freyi Minuute het das Trio dehaim dr Wirbel, d Dagwach- und Aendstraich, Batafla und Bataflafla giebt, und si hänn em Drummellehrer groossi Fraid gmacht. D Fatma und dr Aziz hänn im Pfyffe scho gly zue de Beschte gheert, und au si hänn im Esmeralda, Laszlo, Stojanka und Salvadore gueti Kameräädli gfunde.

Si alli wohnen im Glaibasel, und bim Mehmet synere Familie dehaim hänn si e mänggi gmainsami Iebigsstund abghalte. Si hänn bschlosse, ass sy an dr Fasnacht nohn em Cortègege zämme uff d Gass wänn go ruesse und go pfyffe. D Ayshe het ene fir s aige Zigli brächtigi Basler Waggis gschnyderet, und in dääne kemme die drey Dammbuure und säggs Pfyffer mit eme wunderheerlige Z Basel an mym Rhy d Schnydergass deruff. Uusgrächnet dä Waggis, wo vor fimf Johr esoo uusfellig worden isch, stoht mit syne Waage-Kolleege am Stroosserand: Gäll, dasch denn Muusig!, sait er zue sym Noochber, halt ebben ächt baslerisch. Aifach himmeldruurig, ass die nyyn junge Mensche nummen aggzeptiert wärde, wenn si kenne drummlen und pfyffe und hinder dr Larve stägge…