Y han e schlächte Draum gha und bi drum ganz ordeli zämmegfahre, wo am
Viertel ab Zwai dr Wegger tschätteret het. Zerscht bin y denn uff d
Terrasse, will y ha welle luege, eb s dusse no kuutet. Und wie! Dr Luft het
zwor e bitzeli schwecher bloost, aber gschneyt het s allewyl no fescht. Also
han y mi fescht
ygmummelet. Denn han y welle dr Thiersteinerrain aabe zem Zwinglihuus laufe.
Jo welle, denn s Trottoir isch die rainschti Schlyffi gsi, und will y kaini
Schlyffyseli aagha ha, bin y zerscht emool uff s Staissbai gflooge. Doch,
doch, das foot jo guet aa…

Irgendwie han y s denn ainewääg gschafft und ha kurz noh de Drey grad no
dr 16er verwitscht, wo bis zem Theater gfahren isch.
S Drämmli isch bummsvoll gsi. Uff de hindere baide Bängg isch e jungi
Famylie gsässe. D Mamme mit em Dechterli, wo villicht ebbe säggs Johr alt
gsi isch, z hinterscht dr Babbe mit em achtjährige Kevin. Dä isch ganz
närvoos gsi, syni Auge hänn glänzt und d Bagge sinn vor luuter Vorfraid
rooserot gsi. Er het e heerlige, veyelleten Ueli aagha, und allewyl het er
wie in Trance iber die elfebaifarbige Schleegel gstrychlet, wo im Bandelier
gstäggt sinn. Derzue het er mit vergläärtem Bligg dr «Morgestraich» und denn
«die Alte» mit em Muul drummlet ­ drrrräng, drrräng, drrrräng, dläng,
drrräng, dläng, drrräng, dlängg…

Gwundrig han y en denn gfrogt, won är si
Drummle haig ­ und do sinn em wien e Sturzbach d Drääne d Baggen durabb
gloffe. Erscht jetz han y gseh, ass er am lingge Bai bis wyt iber s Gney e
Gips gha het ­ e draumatischi Erinnerig an syni Schyferie.