Dr Pierrot – jo Si kennen scho syt vyle Johr – isch mit syne Dambuure-Kolleege drey Dääg im Schuss gsi. Doch jetz, wo die Heerligkait bald z Änd isch, fyhlt er sich nimm esoo zwääg. Dootmied, es macht em alles weh, grad esoo, ass er sämtligi Glider kennt zelle. Derzue kunnt e gaischtigi Miedigkait: Es isch em halt syt em Morgestraich allerhand dur e Kopf gange, won er zerscht emool muess verdaue.

Aagfange bi dr schlächte Nohricht kurz vor em Vieri-Schlag, ass sy Noochber wägere schwäre Grangget nit ka Fasnacht mache. Nohn em Morgestraich, won er allem z drutz no sälten esoo intensiv und wunderheerlig erläbt het, isch e wytere Diefschlag koo: Er het erfahre, ass em Neveu sy beschte Frind freywillig uus em Lääbe gangen isch. Und das juschtemänt, wo alli glaubt hänn, es gieng mit ihm wider uffeszue, er haig s Schlimmscht iberwunde…

Dr Pierrot verschycht die schwarze Gedangge, stoht e letscht Mool y und ruesst mit syne Kolleege im Schuss dr Ändstraich. In däm Sinn uff Widerloose und Aadie bis am 18. Hornig 2002!