In wenige Minuute sind die drey scheenschte Dääg – jäwoll, au wenn s kiblet und schittet findet s en ächte Fasnächtler allewyl no scheen – scho wider Vergangehait. Dr Pierrot – jo dää mit syne Dambuure-Kolleege halt – het vyl erläbt, won er wohrschynts nie wird vergässe. An alle drey Dääg – em Drummle z drutz – het er nämmlig en usserordentlig nätti Biglaitere um sich umme gha. Er het gseh, wie ihri Auge vor Fraid gstrahlt hänn und si d Frau Fasnacht in d Ärm gnoo und mit ihre gwis ewigi Frindschaft gschlosse het. Do isch s au ihm so rächt warm ums Härz worde. «Kumm, ystoh!», wird er vo syne Kolleege uus syne Gedangge grisse. E letscht Mool ruesse si e satti Dagwach – denn isch Schluss. Aadie und uff Widerloose bis am 10. Merze 2003!