S ganz Johr dure hänn dr Babbe,
d Mamme, die elteri Schweschter und dr greesseri Brueder em glaine Pierrot vorgschwärmt, wie wunderheerlig dr Morgestraich syg. Si hänn em Fotene vo friehjere Johr zaigt und alti Schallplatte mit Fasnachtsmuusig, pardon: Drummel- und Pfyffermärsch vorgspilt. Dr Pierrot het nadyrlig au derfe derby sy und mithälfe, wo syni Eltere und Gschwischterdi fir die ganz Famylie Goschdym gnaait, d Larve gaschiert, gmoolt und laggiert und zletschtemänd no d Kopfladärnli montiert hänn.
Und denn isch dr Sunntigoobe vom Ladärne-Ypfyffe koo. D Mamme und d Schweschter sinn im Martinsgässli im Pfyfferharscht
ygstande, dr Babbe und dr Brueder hänn dr Pierrot in d Mitti gnoo. Er isch ganz stolz de Pfyffer hindedry däbbelet. S het en zwor e bitz gfreschtelet, won er aber in dr Stammbaiz e haissi Schoggi bikoo het und alli ganz uffgregt vom Morgestraich gschwätzt hänn, isch s au ihm wider warm ums Härz worde. Am Zähni sinn si haimeszue. Scho im Drämmli isch dr Pierrot zwai, drey Mool ygniggt, und dr Wääg vo dr Haltstell bis zem Huus het er mit syne Birewegge-Fiess fascht nimm gschafft. Dootmied isch er uff s Kanapee gsungge – und het säälig aafoo draume.
Wie het s jetz doch in dr bz schwarz uff wyss ghaisse: E Fasnächtler macht vom Sunntig uff e Mäntig kai Aug zue…