Morgestraich Trotz Regen Start gelungen

26. Februar 2007 | Von | Kategorie: Nachrichten

Man träumte schon davon, dass Petrus doch noch ein Einsehen habe: Fast mit dem Vier-Uhr-Schlag stoppte der Regen. Anscheinend mussten im Himmel aber nur die Tanks umgehängt werden, bald fielen die Tropfen wieder munter auf «Stäggelatärnli», «Goschtym» und Larven. Die Aktiven liessen sich nicht stören, hatten aber diesesmal wohl speziell nichts dagegen, wenn es zum Aufwärmen und Trocknen in die «Baize» und Cliquenkeller ging.

Die von der Basler Regierung zum «Morgestraich» eingeladenen Ehrengäste aus aller Welt genossen «Kääs- und Ziibelewaihe» sowie «Määlsubbe» im Rathauskeller. Ob sie dabei auch den folgenden Vortrag des (sehr ausführlich) abtretenden Vizestaatsschreibers genossen oder nur erduldet haben, entzieht sich der Kenntnis des Chronisten, war er doch als Bestandteil des «Plebs» nicht eingeladen:

An Stell vom dritte Schnitzelbangg
duen ych als Iberraschig und Heuss sei Dangg-
hitt Eych nit numme d Mediemittailig bringe,
sondern au dr Informationsgselle-Värs no singe – der Letscht!

Y muess zwoor gestoh, dä mit em Singe,
han y wägem Rhym miesse bringe,
denn ych ha myni Värs jo sit Joore nie gsunge,
sondern – gsproche – als Informatione gebrunge.
(Und dä Rhym schängg y, är wird e Freud dra haa
em Peperoni sym Schwyzer– oder besser: Walliser-Örgelimaa.)

D Eva Herzog griegt vyl Briigel
wäge däm antarktisch Watschelgfliigel.
Und wenn sy uff d Schatulle hoggt
wird sy vo ihre aigene Speezi bloogt.

Em Hanspi Gass goht s au nit guet;
uff dä hänn d Schugger scho ne Wuet.
Drfiir sinn d Fyyrweermanne gliigglig und froo,
will s en hän kenne am Sail aabe loo.

S reorganisiert dr Morin mit grosser Luscht
verkindet d Wändi zum Guete us voller Bruscht,
et par dessus le marché potz sapermänt
schbaniflet dä scho uff dr Stadtpresidänt.

Dr Organisationsexpärte Arbenz, dä armi Dyssy
länggt ab und zue mit Vorschleeg in d Schyyssi.
au dä muess er erlääbe – für uns isch s nit ney:
d Regierig blybt am Liebschte sich sälber trey.

S blybt maischtens drum, y sag s nimm verhalte
s Maischt, wie s isch, das haisst bim Alte.
Dr Gross Root hilft wagger doodrby mit,
und das isch s Verruggti: dä merggt das nit.

Das Partnergsetz, das find y denn guet,
will s ebbis fir Schwuuli und Lesbe duet.
So sinn jetz dr –minu Maa und Frau
und do drmit dr Holzi au.

Y ha vorhär no die vo dr Prognos gfroggt
ob ebber vo ihnen e Prognoose woggt,
zum Thema FCB, Cupsiig oder Maischter und soo
aber y ha trotz nättem frooge kai Antwort bykoo.

D Regierig zaigt, was in ere steggt
und verlangt vom Volgg, ass es sich beweggt.
Doch s Volgg het s fascht e bitz iberdriibe:
e Seismograph zaigt drum Magnitude drey Komma siibe!

Dr Conti goot fürs Lääbe gärn
go wärbe fir Basel in Shanhai und Bärn
doch au in Lerrach oder Wyl
verkauft er syni heere Zyl.

Dr Ebi Kornfäld, dä us Bärn
het Kunscht und Künschtler für s Lääbe gärn.
Doch wenn er gmietlig am Disch vo dr Wooret hoggt
het er nie nach Kunscht – numme noch em Ässe gfroggt.

Dr Richard Wherlock duet Gwärbler logge
sy solle meh ins Theater ko hogge,
Kanalbangg und Delnon gänn do oobedruff
none Guetschyn, dasch z vyl gsi, das macht my grad muff,
in dr Oper Don Carlos länggst jo denn laider
nit emol meh für die nötigschte Klaider.

D Frau Elisabeth Schneider isch schampar froo,
ass d Elsbeth Schneider jetzt ändlig wott goo.
Doch blybt s Broblem jo glychwol bestoo
den d Barbara Schneider – die blybt nämlig noo.

Dr Wüthrich muess sich arg geniere,
was s Baselbiet duet inszeniere:
e Drama mit em Friefranzeesisch
Kai Wunder, ass dr Eymaa bees isch.

Me het mer gsait, wenn ych dät dichte,
denn soll y s bitte au so richte,
ass me d Gescht im Käller au no kenn frooge,
ob ebbe ain vo doo s wurd wooge
als Mister EURO sich z anerbiete?
Me wär au bereit en nur kurzfrischtig z miete.

Ych dängg do grad an Sii, Claude Nicollier
Sii wurd ych in däm Draumjob gseh.
Mir brueche nämlig, das duet Not,
ain, wo hoch iber allne Quereele stoht.

Die EURO 08 wird nämlig vom Erger beherrscht
und mir mechte doch alli, ass Freude herrscht!

Und weil ein Abschied ja so schön ist, konnte es der Neo-Rentner Felix Futt, wie er sich nun nennt, nicht lassen, noch ein paar weitere Verse für das geneigte Medienpublikum zu «drechseln»:

Wär rumbblet soo luut durch Nacht und Wind
s isch d Ärdbeebe-Bärbel, drum lauf y ganz gschwind,
suech Schutz im Roothuus mit andere Lyt,
denn deert inne – bewegt sich jo sicher nyt.

Kuum het me an der Wiise unde
bim Schlipf die Pfööl die schwääre, runde
ins Flussbett yyne gwammst mit Gwalt
schreit die gschunden Ärde: „HALT!“

Do kunnt em Bärbeli grad en Idee,
wo laider abverheit – oh jeh:
Y boor schnäll das Geotherm-Loch, denn y dängg,
so macht mir die Zollfrei villicht none Gschängg.
Denn maine doch alli und das isch famos,
das Beebe käm vom Bau vo dr Zollfreistrooss!

Doch dr Dietz, dä het das schnäll begriffe
und no schnäller syni Mässer gschliffe
und behauptet vor de Medie aifach kiehn:
„Die Erde bebt nicht wegen Weil, sondern weil die in Basel bohre dien!

Är het das Mol zwoor nit soo fescht gschumpfe
sondern em Überschlag gsait, due du jetz doo drumpfe,
denn in Franggrych wurd s schimpfe vor Wahle
jo sicher au guet sy für d Wählerzahle.

Laider mien mir doo aber betoone,
mir dien das Schimpfe nit beloone.
Au wenn der Überschlag duet toobe,
das Boorloch wird jetzt nimm verschoobe!

Und als Basler mien mir au druff poche.
s isch unser Gäld, wo mir verloche.
Jä sos vyl Gäld, das bringt halt au Sorge,
will me mänggmool nimm waiss, wo me s guet ka versorge.

Das Beebe het ys schregglig gschoggt
drum hämmer ys sid doo scho mänggmool gfroggt:
Kunnt s wider? Und wenn jo, wie stargg?
Schloofsch morn no im Bett oder scho im e Sarg?
Ab wellere Heechi vo Magnitude
Ziiglet me lieber uff Buxdehude?

Und ebbis hämmer ys au no gfroggt
und die Froog het ys wirgligg und ärnschthaft bloggt:
Worum me in Basel so fescht verschreggt,
wenn sich doo emol ebbis e bitzli bewegt.

Doch aimool im Joor bewegt sich die Stadt
het si ihr langwylig Stillsy satt,
denn zaigen alli Basler Muet –
obwol s grad denn eso richtig beebe duet.
Uff ai Schlag rätzt s in alle Gasse
und in de Käschte waggle d Dasse.
Und sottsch Du us em Näscht denn gheie
bruuchsch gar nit ebbe ummeschreie
bisch sälber tschuld, hesch soo lang pfuust
und vorhär gar no ummegschmuust.
Denn wenn s in Basel Vieri schloot
sottsch wisse, wo men aane goht:
Ins Epizentrum uff em Märt
muesch stoo und deert verglärt
d Ladärne bschaue, Drummle gheere –
und Dii nit ab de Schwoobe steere,
wo us em hohe Norde ko sinn
und do vermisse ihre Froosinn,
wo ihre Karneval duet präge
und wo mir drum nit wänn erlääbe.

Wenn denn sich Drummlerhänd dien heebe
kunnt grad druff aabe s grossi Beebe
denn wirsch so richtig duuregschüttlet
und merggsch, ass wenn s in Basel rüttlet
denn isch das Beebe Beebe pur
denn isch das aifach schlicht KULTUR.