Sunntig zoobe am halber Achti vor em Morgestraich: Dr Groossbabbe wartet scho ganz ungeduldig uff dr Bsuech uus em Jura: die glaini Chiara, wo noonig ganz drey isch und s erscht Mool mit ihren Eltere in e baar Stund an Morgestraich derf. Ändlig, ändlig, s lytet Sturm, und im Stäägehuus rieft e fyn Ängelstimmli: «Grobabbi, Grobabbi, Grobabbi» . . . Und dä stirmt vor luuter Vorfraid d Stääge durabb uff s Groosskind zue, nimmt s ganz fescht in d Ärm und druggt em e härzhafte Schmutz uff syni roosige Bäggli. Sydig gseht s Chiara uus in sym Goschdymli – e Friehligsblueme, wo in voller Pracht und mit em strahlendschte Lächle uffblieht.Wär waiss, villicht bigeegnet Ihne dä Goldschatz jo au no . . .